Şeriat dînin bütününü ihtiva ediyor. Allahû Tealâ “dînde fırkalara ayrılmayın” diyor. “Senin davet ettiğin şey müşriklere ağır geldi” diyor. “Allah dilediğini seçer ve kim Allah’a yönelirse Allah o Kendisi’ne yöneleni Kendisine ulaştırır.” buyuruyor. O halde bu âyet-i kerime gereğince; kim Allah’a yönelirse o kişiyi Rabbimiz Kendisi’ne ulaştıracaktır. Ve o kişi fırkalara ayrılanlardan ve müşriklerden olmayacaktır. O kişi Peygamber Efendimiz (S.A.V)’in davetine icabet etmiş olacaktır. Ancak Allah’ın o kişiyi Kendisi’ne ulaştırabilmesi için, o kişinin bunu dilemesi, yani o kişinin de Allah’a ulaşmayı istemesi gerekmektedir. Kişi dua etmezse yani “Allah’ım beni Kendine ulaştır” diye kalbî bir dilekte bulunmazsa Allah o kişiyi Kendisi’ne ulaştırmaz.

Hac Suresinin 37. âyet-i kerimesinde de Allahû Tealâ “Onların (kurbanların) ne etleri ne de kanları Allah’a ulaşır. Sizin takvanız Allah’a ulaşır” buyuruluyor. Demek ki kurbandan kasıt “Rabbimize takvamızın ulaşmasıdır.”

Nasıl takva ehli olunacağı ise Rum Suresinin 31. âyet-i kerimesinde ifade edilmiştir. Rabbimiz “Allah’a yönelin ve takva sahibi olun” buyuruyor. Demek ki Allah’a yönelenler yani Allah’a ulaşma talebinde, dileğinde, duasında bulunanlar takva sahibi oluyor ve kurbanın hakikati ortaya çıkıyor.

İşte bu çerçevede; Allah’a ulaşmayı dileyenlerin Kurban gerçeğinde birleşebileceğini, Âdem (A.S)’dan Peygamber Efendimiz (S.A.V)’e kadar gelen ve günümüze kadar ulaşan tek dînin çatısı altında olabileceğini naçizane düşünüyorum. Nitekim Resulullah (S.A.V) “Herkes İslâm fıtratı üzerine doğar” buyuruyor. Dînlerin birleştirilmesinde, tüm dünya insanının kardeş olmasında bu “Allah’a ulaşmayı isteme, dileme” aksiyonunun, fiilinin anahtar olduğunu düşünüyor ve herkesin Kurban Bayramını tebrik ediyor, hayırlara vesile olmasını diliyorum.